මෑත කාලීනව හෝමාගම පොලිස් වසමේ වාර්තා වූ සැකකරුවකුගේ මරණයත් සමඟ පොලිස් අත්අඩංගුවේ සිටින පුද්ගලයන්ගේ ආරක්ෂාව පිළිබඳ ගැටලුව නැවත වරක් කරළියට පැමිණ ඇත. අත්අඩංගුවට ගත් තරුණයකු මියයෑම සම්බන්ධයෙන් එම පොලිස් ස්ථානයේ අපරාධ විමර්ශන අංශයේ ස්ථානාධිපතිවරයා ඇතුළු පිරිසක් අත්අඩංගුවට ගෙන රක්ෂිත බන්ධනාගාරගත කිරීමට පියවර ගෙන තිබේ.
මෙය හුදෙක් එක් සිදුවීමකට පමණක් සීමා නොවූ, කාලාන්තරයක් තිස්සේ ශ්‍රී ලංකා පොලිසිය තුළින් වාර්තා වන කණගාටුදායක ප්‍රවණතාවකි. අතීතයේ සිටම අඟුලාන, වැලිකඩ සහ කොබෙයිගනේ වැනි ප්‍රදේශවලින් වාර්තා වූ මෙවැනි සිදුවීම් මගින් පොලිස් භාරයේ සිටින සැකකරුවන්ට සිදුවන අසාධාරණයන් සහ ප්‍රචණ්ඩත්වය පිළිබඳව සමාජය තුළ දැඩි කම්පනයක් ඇති කර තිබේ.
නීතිය ක්‍රියාත්මක කරන ආයතනයක් ලෙස පොලිසිය කටයුතු කළ යුත්තේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට සහ අපරාධ නඩු විධිවිධාන සංග්‍රහයට අනුකූලවය. සැකකරුවකු අත්අඩංගුවට ගැනීමේදී ඔවුන්ට හිමි මූලික අයිතිවාසිකම් සහ නීතිඥ සහාය ලබාගැනීමේ අයිතිය සුරක්ෂිත කිරීම අත්‍යවශ්‍ය වේ. එසේම, පොලිස් භාරයේ සිටින සැකකරුවකුට පහරදීමක් සිදුවී ඇත්නම්, අධිකරණයට ඉදිරිපත් කිරීමට පෙර වෛද්‍ය පරීක්ෂණයකට ලක් කිරීම අනාගත නීතිමය ක්‍රියාමාර්ග සඳහා අතිශය වැදගත් වේ.
මනෝවිද්‍යාත්මක දෘෂ්ටිකෝණයකින් බලන කල, නිල ඇඳුම සහ බලය අයුතු ලෙස භාවිත කරමින් ප්‍රචණ්ඩත්වය මුදාහරින නිලධාරීන් තුළ පවතින සමාජ විරෝධී පෞරුෂ ආබාධ සහ බලය පිළිබඳ මානසිකත්වය සමාජයට විශාල තර්ජනයකි. ශිෂ්ට සම්පන්න සමාජයක ඕනෑම අපරාධකරුවකුට වුවද නීතියට පිටින් දඬුවම් දීමට කිසිවකුට අයිතියක් නොමැත.
පොලිසිය කෙරෙහි මහජන විශ්වාසය ගොඩනැගීම සඳහා බොඩි කැම් සහ සීසීටීවී තාක්ෂණය වැනි ක්‍රමවේදයන් යෝජනා වුවද, ඒවා නිසි ලෙස ක්‍රියාත්මක කිරීමේ අවශ්‍යතාව පවතී. පොලිස් නිලධාරීන්ගේ වගකීම් සහ මානව හිමිකම් පිළිබඳව නැවත නැවතත් අවධාරණය කිරීමත්, වැරදිකරුවන්ට එරෙහිව නීතිය දැඩිව ක්‍රියාත්මක කිරීමත් තුළින් පමණක් මෙවැනි අවාසනාවන්ත සිදුවීම් අවම කරගත හැකි වනු ඇත.
